Waggel-duck

De tijd glijdt voorbij en voor je het weet ben je al 7 maanden zwanger... (nee, Pietje niet je moeders ontbijt naar buiten duwen...). Ja ons kindje groeit gestaag en zit me soms danig in de weg. Met name als ik aan tafel of achter een bureau zit, wil hij lekker tegen mijn rechterribben schoppen. En nee, dat is niet fijn, ze voelen al erg blauw! Maar meestal houdt hij wel op als ik hem vriendelijk vraag ergens anders te gaan zitten ;-) Ik heb nog steeds een bescheiden buikje (volgens velen) en de verloskundige heeft mij al verzekerd dat het geen 9-ponder wordt (oef, wat een opluchting, want de verhalen van mijn schoonmoeder met drie van die joekels waren nu niet echt geruststellend!). Schijnbaar zit mijn lengte in de benen en zeker niet in de buik. Hij is vrij klein en dus is er gewoon geen ruimte voor een groot kind. Als ik nu op mijn maag druk voel ik het op mijn blaas! Mijn buik zelf voelt alsof ik constant een te strakke broek aanheb. Ik kan dus niet veel eten, want dan blijft het in mijn slokdarm steken (zo kan ik natuurlijk ook niet veel aankomen, dus alles heeft zijn voordelen!)
Pietje is wel een lekker actief kindje en ik vind het vaak heel gezellig als hij laat weten dat hij wakker is. Je kunt het nu aan de buitenkant ook zien. Als hij zich omdraait zie je een bobbel in mijn buik verschijnen! Voor buikvoelers is hij een beetje een pestkop, want zodra je een hand op mijn buik legt, is hij stil. Maar de aanhouder wint, dus pappa heeft al regelmatig de beweeglijkheid van zijn kindje kunnen voelen. Ook voor de beide oma's heeft hij een salto gedaan. Al zal hij dat nu niet meer kunnen, want hij komt al redelijk krap te zitten denk ik.

Ik kwakkel gewoon nog even door. Gelukkig hoef ik alleen nog dit weekje te werken, want het wordt wel zwaar, ook al heb ik geen drukke baan (gelukkig maar, want stress schijnt nadelige effecten op het kindje te hebben). Inmiddels zijn ook de spieren en gewrichten rond het bekken lastig. Ik heb erg veel moeite met opstaan (ik kan zo het bejaardenhuis is, zou niet opvallen) en waggel dan beetje (op het werk noemen ze me al "duckie") achter Herman aan. Die loopt nu standaard een meter of zes voor me. Op aanraden van de fysiotherapeut heb ik nu een babybelt (om het kind te helpen dragen) en een band om het bekken bij elkaar te houden. Een toiletbezoekje duurt dus wel een half uurtje met al die kuisheidsgordels!
Nog even twee maanden volhouden! Ik kan haast niet wachten om dan weer "gewoon" te kunnen doen. Overigens lijkt me een biefstukje ook wel weer eens lekker!

Stoelendans

Oh oh oh, Herman en ik doen zulke leuke dingen in onze vrije tijd: meubelboulevard hier, ikea daar, babywinkel zus.... We shoppen wat af. Voor een stoel (om in te voeden en voor te lezen voor het slapengaan) en zeker ook voor een kast voor onze Pietje, want het is blijkbaar bijzonder moeilijk om iets te vinden dat praktisch is, niet al te groot en geen 1000 euro kost.... Dus ja, we komen regelmatig in meubelwinkels en dat heeft ook zijn voordelen. Want nu zien we ineens allemaal dingen die we op andere locaties in ons huis ook goed kunnen gebruiken. Zo willen we al een jaar onder andere een ander dressoir, eettafelstoelen en een bureaustoel.
Afgelopen weekend hebben we de stoelendans afgerond met de aankoop van een "voedstoel", eettafelstoelen en een bureaustoel. We moeten nog wel even geduld hebben, want ik denk dat onze Pietje eerder wordt opgeleverd dan de betreffende stoelen...