Jongen of meisje

Ook wij vragen ons af, wordt het een jongen of meisje ?

En natuurlijk hebben we al de nodige theorien gehoord, en op basis daarvan zou het een jongen moeten worden.

Maar aangezien alle mede-zwangerschapsgym-zwangeren van een meisje zijn bevallen, zou het wel mooi zijn als het 100% meisjes worden.

Dus Pietje, kom er uit en laat het ons weten :-)

Het Grote Wachten

Iedere dag komen er wel een paar telefoontjes en sms'jes. Gebeurt er al wat? Nou nee... het is nog rustig in de buik. Helaas, kan ik wel zeggen, want we zijn er nu wel aan toe dat Pietje zich in de echte wereld laat zien. Zou het een meisje zijn, of toch een jongetje. Zou hij groot zijn of juist klein en heeft hij prachtige donkere haren zoals zijn vader en moeder hadden bij hun geboorte of is hij zo kaal als een echte Groenewold-man betaamt? Kortom we zijn zo ontzettend nieuwsgierig... We kunnen niet wachten om ons eigen kindje in onze armen te kunnen houden.

Maar hij blijkt niet echt punctueel te zijn. We hadden de afspraak dat hij zich op 19 juni zou melden :-). Maar ja, met al die wisselende berichten van zijn vader (vond 20-06 2006 wel een mooie datum) en moeder (zo snel mogelijk!), is hij nu al in de war en lapt het ouderlijk gezag aan zijn laars.

Intussen gaat het wel heel goed met Pietje hoor. Hij is goed ingedaald en zit keurig met zijn hoofdje voor het gat een beetje klem. Zijn bewegingen zijn dan ook niet zo heftig meer, maar ik voel hem (gelukkig) nog heel vaak een elleboog of knietje in mijn zij porren. En het lijkt erop dat hij nog wel om zijn as draait. Dan voel ik een lichaamsdeeltje van de ene kant naar de andere kant slepen. Zijn hartje klonk gister bij de verloskundige nog erg goed.

Voor mij wordt het wel zwaarder. Doordat Pietje nu helemaal is ingedaald, is mijn bekken nu heel instabiel geworden. Lopen en staan is daardoor erg moeizaam en vaak pijnlijk. Bij verschillende bewegingen voel ik de botten ook langs elkaar knakken en dat hoort eigenlijk niet. Zo weinig mogelijk doen en trappen vermijden is het devies. En dat is precies wat Pietje zo heerlijk vindt... een rustige mamma, dus op deze manier heeft hij helemaal geen haast!!
We proberen dus wel om de weeën wat te enthousiasmeren, maar het heeft nog geen effect helaas.

We houden geduld, een dezer dagen zal ons kindje zich echt wel melden...

Stilte voor de storm

Dagelijks wordt het me meermalen gevraagd, "alles nog rustig thuis ?", "de kinderkamer al klaar ?", "ze zal het wel zwaar hebben met dit weer...". Voorlopig nog geen weeen, de kinerkamer is zo goed als klaar en met het weer heeft Nathalie nog de minste problemen.
Maar we hebben allebei nu wel zoiets van, het mag nu wel komen, we zijn er inmiddels klaar voor. Maar gelukkig geeft het WK ook enige afleiding, maar het zal spannend worden of "Pietje" ons elftal op dit WK gaat zien spelen.
En dan ben ik benieuwd in welke van de vele ervaring die ik gehoord heb ik me ga herkennen. "Tot over 20 jaar" (als de kinderen het huis uit zijn en jij weer een leven hebt) of "Een hele nieuwe dimensie in je leven" (je moet wat dingen opgeven, maar dat betaald zich meer dan terug in andere dingen).

Voorlopig nog even de spanning wanneer gaat het komen, en wat gaat het worden ? En een tijdje nog ongemakken voor Nathalie.

Nesteldrang

Oh oh oh, Herman heeft het zo verschrikkelijk druk. Al maanden is hij bezig. Eerst de zolder opruimen. Er moest een nieuwe kast komen om gereedschap, campingspullen en andere onnozele zaken in op te slaan. Daarmee creëerde hij ruimte om de werkkamer op te ruimen. Bijna alle verhuisdozen (ja, we moeten eerst nog een dakkapel, maar doorvoor is eerst een bouwvergunning nodig...) zijn inmiddels naar zolder verplaatst of achter het dressoir geschoven :-). Het is hier nu spik en span op mijn stapels post van vorig jaar (zou ik dat nog moeten lezen?) en andere meuk (uiteraard van mij!) na.
Dit alles natuurlijk ter voorbereiding van het aankleden van het kamertje van onze kleine spruit. Het is inmiddels bijna klaar, dankzij de inspanningen van pappa Herman.

Dat Herman geen moment rust in zijn derrière zou hebben, is voor mij ook een complete verrassing. Al het geshopte materiaal moet nog dezelfde dag (of anders uiterlijk de volgende) echt heel dringend in elkaar gezet worden. Zo werden kast, box, lamp, dimmer etc. etc. in no-time geïnstalleerd. Oh, enne het laminaat in de trapkast van Pietjes kamer kon op vrijdagavond voor het eten ook nog wel even gelegd worden. Ondertussen zit mamma Nathalie gewoon op de bank en is dankbaar voor deze activiteit, want zo komen we er wel! Toch wel handig die nesteldrang...