dinsdag, februari 10, 2009

Da-ag - ik ga tennisen!


Daar hebben we Marit. Ze wil alles doen wat pappa en mamma ook doen. Zo pakt ze vaak haar tasje, doet hem over haar schouder, geeft ons allemaal een kus, loopt naar de deur en roept: " dag, ik ga werken". Gelukkig loopt ze nog niet de deur uit! Van het weekend had ze de tennisschoenen uit de kast gehaald en vond ze het tijd om ook te gaan tennisen. En de schoenen passen uitstekend!
Het gaat goed met Marit. Ze heeft al zoveel geleerd en heeft nog meer te vertellen. Ze is reuzegezellig en een echt knuffelkontje. Ze kruipt heel graag op schoot en krijgt nooit genoeg van boekjes lezen.
Maar dit dametje heeft een heel sterk willetje en zet het liefst alles en iedereen naar haar hand. Ze zoekt voortdurend de grenzen op. De rollen behang zijn soms niet aan te slepen! Maar langzaamaan beginnen paps en mams te begrijpen hoe het zit met die peuterpubertijd.
Marit is dol op "naar buiten gaan". Eendjes voeren, maar liever nog naar de winkel. Boodschappen doen is haar favoriete bezigheid en ze is een goede hulp bij het onthouden van het boodschappenbriefje (koekjes, melk, brood, snoepjes... ;-) Lachwekkend is het af en toe wel als zij met dat enorme boodschappenmandje door de winkel loopt te slepen. Alles moet erin en ik mag echt niet helpen dragen. Ze zegt iedereen goeiedag en vertelt graag dat ze frietjes of pizza gaat eten (in de hoop dat we dat dan ook daadwerkelijk gaan doen ;-)
Ze wordt steeds zelfstandiger. Zo vond ik haar laatst met haar broek op de knieƫn zittend op de wc. Dan slaan we het potje maar over in het zindelijkheidsproces. Daar wil ze namelijk echt niet op. Vandaag voor het eerst geen luier, maar een broekje en dus worden we steeds getrakteerd op een blote buik! Ik ben benieuwd hoe dat allemaal zal gaan.
Ze is dol op haar kleine zusje en weet haar ook heel goed te vertellen wat allemaal niet mag of gevaarlijk is (oh, jee... ik hoor mezelf praten!). Maar Marit is ook een beetje jaloers en heeft er moeite mee om pappa of mamma even af te staan aan Linda. Maar ook dat begint ze al goed te leren.

Linda in de bocht

Linda, Linda, Linda... zingen we regelmatig en daar moet onze jongste dochter altijd erg om lachen. Ze is dol op zingen en muziek en nog gekker op dansen. Het kan haar niet wild genoeg gaan.
Ons meisje wordt al zo groot en omdat ze zoveel haren heeft, lijkt ze al haast geen baby meer. Ze zit al een paar maanden heel stevig op haar billen en kletst ons de oren van het hoofd. Dapapataapaataa in een flink volume, want ze moet wel over haar zus heen (die nog meer kletst - van wie zouden ze dat toch hebben ??? ;-) Ze maakt nog geen aanstalten tot kruipen en staan al helemaal niet.
Ze is dol op kleurig speelgoed, bij voorkeur met voeldingetjes, knopjes. Met die kleine wijsvingertjes bestudeert ze alles tot in detail. Ze is een vrolijk grietje, eet goed en gaat makkelijk slapen. Ze vindt het reuzegezellig om allemaal bij elkaar te zijn. Maar oh wee als je haar kam, tandenborstel of speeltje uit haar handen trekt. Dan zet ze een strot op, duidelijk boos om dit onrecht! Gelukkig bijt ze al goed van haar af. Ze laat goed weten wat ze niet leuk vindt. Maar schateren kan ze ook - als je haar buikje kriebelt of als Marit haar kusjes komt geven.
Ook op het kinderdagverblijf geniet ze van de aandacht. Ze is gek op andere kindjes en Marit komt natuurlijk geregeld even kijken en een kusje geven. Bij/met andere mensen moet ze altijd even wennen. Dan zit ze het liefst veilig op schoot bij pappa of mamma. Behalve bij opa en oma's. Die herkent ze gelijk en een stralende lach verschijnt op haar gezichtje.
Ze kan al goed in haar handjes klappen en als ze weggaat zwaait ze gedag!