Onderwaterwereld

Poeh poeh, je moet nogal wat organiseren voor zo'n kleintje: in de eerste fase moet je op zoek naar verloskundige, prenatale tests, kraamzorg, kinderopvang etc etc. Je bent nog amper gewend aan het idee dat je ouder wordt en dan moet je al zoveel. Maar dat hebben we gelukkig allemaal al lang achter de rug.
Maar dan het kamertje. Hier viel in de familie niets te ritselen, dus we moesten shoppen. Nou waren we in december al een keer gillend de babywinkel uitgelopen, dus we moesten aardig wat moed verzamelen om deze actie in maart nu toch echt te gaan doen. Enfin, gelukkig zijn we snelle beslissers (nou ja.... ik ben nu beslissingsonbekwaam, kan maar een ding uitbrengen: "ik weet het niet" ;-) Dus al snel hadden we iets gevonden; bestellen maar! Slaat die verkoper stijl achterover bij het horen van 19 juni als uitgerekende datum. Blijkbaar moet het spul al in maand zeven helemaal klaar staan (je vraagt je af waarom). Maar de verkoper wist het mooi te regelen. Wij krijgen nu het setje van een stel dat pas in september is uitgerekend: zij kunnen nog wel even wachten ;-)
Het kamertje van onze spruit wordt blauw met lime (ja we worden nog echt hip!). Het thema wordt namelijk "zee" en we hebben al hele leuke accessoires gezien (en een mobiel met speeldoos en een rieten mandje gekocht) in die kleuren: pluche visjes, krabben, zeesterren. Heel gaaf. (Als je het wilt zien moet je even doorlinken naar www.tuctuc.es doorklikken naar menu, colleciones, complementos del bebe).

Overigens word je niet blij als je ziet wat alles kost.... Een beetje kinderwagen kost al gauw 500 euro... Van Frits-Jan en Nicole hebben we gelukkig al veel spulletjes gekregen, dus dat scheelt wel. Dure hobby zo'n kind.
Morgen gaan we met Wiecher en Harmien shoppen voor stof voor het wiegje dat we van ze mogen lenen. Wel bijzonder hoor, want daar hebben de drie Mensinga-boys ook in gelegen. Zondag wordt het laminaat gelegd (opa Mensinga helpt een handje) , zodat de meubeltjes volgende week gebracht en opgebouwd kunnen worden.

Daarna zien we wel weer verder: gordijnen, muurschildering, aankopen als aankleedkussen en hydrofielluiers (whatever that may be?????).... zucht....

Pietje Groenmens groeit (en mijn buik dus ook)

We zijn nu bijna 29 weken onderweg en de buik, nog redelijk bescheiden, is echt niet meer te camoufleren. Het gaat goed met onze Pietje (dat praat een stuk makkelijker dan het of hij/zij). Hij groeit goed, zijn hartje gaat mooi en regelmatig tekeer. Begin februari hebben we een zogeheten 20-weken echo laten maken. Het zag er allemaal erg goed uit. Het is dan al echt een mensje: alles erop en eraan. De orgaantjes zagen er goed uit en zijn hersenpannetjes was ook volledig volgens de norm. We hebben wel even de andere kant op gekeken toen zijn geslachtsdelen in beeld kwamen. Wij willen in juni graag verrast worden. Hij lag er lekker relaxed bij en liet zich niet van de wijs brengen door de echoscopiste die alle mogelijke moeite deed om zijn ruggengraat volledig in beeld te brengen. Uiteindelijk ging hij gelukkig toch verliggen.
Ik kan hem nu ook erg goed voelen. De eerste keer was wel heel gek hoor. We zaten half februari in het stadion in Turijn bij een ijshockeywedstrijd en opeens: een plopje tegen mijn buikwand. Dat was 'tie dan. Ik vond het heel bijzonder. Sindsdien voel ik hem steeds vaker en nu ook steeds intensiever, omdat hij natuurlijk groter wordt. In elk geval is hij in de veronderstelling dat mijn blaas een trampoline is.
Mij valt de zwangerschap wel heel erg zwaar. Ik geloof dat alle bekende kwalen al voorbij zijn gekomen m.u.v. opstipatie. Ik ben verschrikkelijk moe en heb eigenlijk alle bezigheden buiten werk op een laat pitje of stopgezet. Ik wordt letterlijk leeggezogen, want Pietje pakt wat hij nodig heeft (gelukkig maar!). Ik ben dus al het enorme gewicht van 1 kilo aangekomen.
Ik herken dan ook niet veel van alle roze wolk-verhalen. Als mensen zeggen "geniet ervan" begrijp ik eigenlijk niet wat ze bedoelen. Voor mij is het echt overleven en verder dan een dag of twee kijk ik niet. Ik ben nog helemaal niet bezig met de bevalling (maar dat heeft ook zijn voordelen ;-) en al helemaal niet met de periode erna. We zien het wel!