dinsdag, februari 10, 2009

Linda in de bocht

Linda, Linda, Linda... zingen we regelmatig en daar moet onze jongste dochter altijd erg om lachen. Ze is dol op zingen en muziek en nog gekker op dansen. Het kan haar niet wild genoeg gaan.
Ons meisje wordt al zo groot en omdat ze zoveel haren heeft, lijkt ze al haast geen baby meer. Ze zit al een paar maanden heel stevig op haar billen en kletst ons de oren van het hoofd. Dapapataapaataa in een flink volume, want ze moet wel over haar zus heen (die nog meer kletst - van wie zouden ze dat toch hebben ??? ;-) Ze maakt nog geen aanstalten tot kruipen en staan al helemaal niet.
Ze is dol op kleurig speelgoed, bij voorkeur met voeldingetjes, knopjes. Met die kleine wijsvingertjes bestudeert ze alles tot in detail. Ze is een vrolijk grietje, eet goed en gaat makkelijk slapen. Ze vindt het reuzegezellig om allemaal bij elkaar te zijn. Maar oh wee als je haar kam, tandenborstel of speeltje uit haar handen trekt. Dan zet ze een strot op, duidelijk boos om dit onrecht! Gelukkig bijt ze al goed van haar af. Ze laat goed weten wat ze niet leuk vindt. Maar schateren kan ze ook - als je haar buikje kriebelt of als Marit haar kusjes komt geven.
Ook op het kinderdagverblijf geniet ze van de aandacht. Ze is gek op andere kindjes en Marit komt natuurlijk geregeld even kijken en een kusje geven. Bij/met andere mensen moet ze altijd even wennen. Dan zit ze het liefst veilig op schoot bij pappa of mamma. Behalve bij opa en oma's. Die herkent ze gelijk en een stralende lach verschijnt op haar gezichtje.
Ze kan al goed in haar handjes klappen en als ze weggaat zwaait ze gedag!

Geen opmerkingen: